Είναι γνωστό ότι η σπονδυλική στήλη του ανθρώπου εξελίχθηκε από άλλους πρωτόγονους σπονδυλωτούς οργανισμούς τα τελευταία 525 εκατομμύρια χρόνια.

Ο τελευταίος κρίκος πριν τον άνθρωπο, οι μεγάλοι πίθηκοι, είχαν μια σπονδυλική στήλη προσαρμοσμένη στην τετράποδη στάση, όπως και οι πρόγονοί τους.

Εδώ και 1 εκατομμύριο περίπου χρόνια, ο άνθρωπος αποφάσισε να σηκωθεί όρθιος και να γίνει άνθρωπος (άνω-θρώσκω =κοιτάζω προς τα άνω). Η απόφαση αυτή δημιούργησε ένα σημαντικό πρόβλημα στην σπονδυλική του στήλη που θα έπρεπε πλέον να σηκώνει ταυτόχρονα και το βάρος του σώματος και το βάρος της κεφαλής του και μάλιστα σε κάθετη θέση. Για να τα καταφέρει αναγκάστηκε να τροποποιηθεί μηχανικά και από μία καμπύλη που είχε η σπονδυλική στήλη του τετράποδου πιθήκου να αποκτήση δύο: μια στην περιοχή του αυχένος και μια στην περιοχή της οσφύος.

Οι καμπύλες αυτές της σπονδυλικής στήλης είναι από μηχανικής πλευράς πολύ πιο ευάλωτες σε μηχανικούς τραυματισμούς και κυρίως επηρεάζουν στατικά τους μεσοσπονδύλιους δίσκους του αυχένος και της οσφύος, οι οποίοι έχουν αναλάβει να σηκώνουν πολύ περισσότερο βάρος από αυτό για το οποίο αρχικά δημιουργήθηκαν αλλά και να αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα και τις συνεχείς στροφικές και πλάγιες κινήσεις της σπονδυλικής στήλης. Αυτός είναι και ο λόγος που εκφυλίζονται ταχύτερα από τους άλλους δίσκους και έχουμε τόσο συχνά αυχεναλγία (αυχενικό σύνδρομο) και οσφυαλγία. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η εξέλιξη θα λύσει τελικά το πρόβλημα αλλά θα απαιτηθούν μερικές δεκάδες χιλιάδες χρόνια (Pierce, S.E., et al., Nature, 13 January 2013, published online). Μέχρι τότε, ο άνθρωπος θα πληρώνει το κόστος για να γίνει άνθρωπος, με χρόνιο αυχενικό σύνδρομο και χρόνια οσφυαλγία .

Γιατί όμως κάποιοι άνθρωποι πάσχουν συχνότερα από άλλους από χρόνια οσφυαλγία και μάλιστα σε μερικές οικογένειες έχουν για γενεές αυτό το πρόβλημα;

Προ 2ετίας ερευνητές από το Πανεπιστήμιο King College του Λονδίνου βρήκαν ένα γονίδιο το PARK2 το οποίο είναι υπεύθυνο για την φυσιολογική δομή και αντοχή του μεσοσπονδυλίου δίσκου. Η μη φυσιολογική λειτουργία του γονιδίου οδηγεί σε ταχύτερη εκφύλιση των μεσοσπονδυλίων δίσκων και χρόνια οσφυαλγία (F. M. K. Williams et al. Annals of the Rheumatic Diseases, 2012; DOI: 10.1136/annrheumdis-2012-201551).

Επομένως η χρόνια οσφυαλγία έχει μια γενετική αιτιολογία σχετική με το γένος άνθρωπος και το είδος Sapiens ή άλλα δίποδα είδη που έχουν εξαφανισθεί (πχ Neanderthal) και μία δεύτερη σχετική με το γονιδιακό υπόστρωμα του καθενός από εμάς!